PBM zijn in de Duitstalige landen bekend als Persönliche Schutzausrüstung (PSA) en wordt in categorieën I tot III ingedeeld. De categorie geeft aan welke graad van kwaliteit (fabricage- en eindcontrole) vereist is. Categorie I is de lichtste en wordt niet bij bergsportuitrusting toegepast. Categorie I geldt bijvoorbeeld voor tuinhandschoenen. Materialen in categorie I die niet goed gefabriceerd zijn, mogen bij gebruik niet tot een dodelijk ongeval leiden. Categorie III is de hoogste categorie. Dit is een onafhankelijke kwaliteitswaarborg, en vereist een onafhankelijke certificering en productiecontrole. Omdat bergsportuitrusting moet beschermen bij een val van grote hoogte, worden de meeste bergsportmaterialen in categorie III ingeschaald.

Euronormen (EN)

EN is een afkorting voor Europese Norm. Europese Normen worden opgesteld onder auspiciën van de Europese normalisatieorganisatie CEN (Comité Européen de Normalisation) in Brussel en per land gepubliceerd door de aangesloten nationale Normalisatie-instituten (in Nederland NEN, het Nederlandse Normalisatie- instituut). Voor ieder uitrustingsstuk bestaat een norm, de sterkte, testinrichting, test omgeving, afmetingen ect. worden precies vastgelegd. Iedere norm heeft een nummer, voor bergsporttouw is dat bijvoorbeeld EN 892.

Lees in dit NKBV-artikel meer over NEN-EN normen.

CE-markering

Het CE teken geeft aan dat het uitrustingsstuk door een testinstituut gecertificeerd is. Het nummer van het CE teken geeft antwoord over het testinstituut, in Duitsland meestal de TUV. Heeft een karabiner het CE teken 0123 dan betekend dit dat de TUV in München voor de certificering van deze karabiner verantwoordelijk is.

Uitrustingsdelen die niet bij de PSA zijn ingedeeld hoeven niet door een onafhankelijk testinstituut gecertificeerd te worden en hebben daarom ook geen CE teken.

De CE-markering die op veel producten te vinden is geeft aan dat het product voldoet aan de daarvoor geldende regels binnen de Europese Economische Ruimte (de Europese Unie plus Liechtenstein, Noorwegen en IJsland CE staat hierbij voor Conformité Européenne. De CE-markering is geen keurmerk aangezien het een wettelijke verplichting is.

De handel in producten zonder deze markering is in het gebied van de aangesloten landen niet toegestaan. Om de CE-markering aan te mogen brengen moet de fabrikant verklaren (conformiteitverklaring) dat zijn product aan alle van toepassing zijnde Europese Richtlijnen voldoet. CE-markering is grotendeels zelfcertificering. Dit houdt in dat de fabrikant of importeur eventueel benodigde metingen en onderzoeken zelf uit mag voeren of ervoor mag kiezen deze metingen uit te besteden bij een instituut naar zijn keuze. In bepaalde gevallen is een typegoedkeuring voorgeschreven en dient gebruikt gemaakt te worden van een door de overheid aangewezen instelling verplicht. Deze CE-markering is te herkennen aan de aanwezigheid van 4 cijfers achter het CE teken. De viercijferige code verwijst naar de aangemelde instantie die de (conformiteit) beoordelingsprocedure uitgevoerd heeft. Aangemelde instanties (in het Engels notified bodies genoemd) zijn verantwoordelijk voor de juiste uitvoering van deze procedures. Zij worden door de lidstaten aangewezen en bij de Europese Commissie en bij de andere lidstaten als zodanig aangemeld.

Doel van de CE-markering is vooral juridisch/economisch van aard. Enerzijds is het doel de vrije handel binnen de lidstaten te bevorderen terwijl anderzijds de aansprakelijkheid voor consumenten geregeld is.