Tekst: Anne van Galen

Das Bietschhorn ist neben Weisshorn und Matterhorn der schönste, aber von allen Wallisern wohl der ungastlichste Berg. An keinem sind selbst an dem gewöhnlichen Wege so viele Partien zurückgeschlagen worden, im Verhältniss zu denen die den Gipfel erreichen.

Uit: Die Ersteiging des Bietschhorns von Süden, Karl Schulz, 1884.

---

De Bietschhorn is een markante berg die beeldbepalend is voor de omgeving van het Lötschental. Gelegen aan de noordkant van het Rhônedal wordt de Bietschhorn door sommigen gerekend tot Wallis, maar officieel behoort deze granietkolos tot de Berner Alpen.

In 1859 wordt de berg voor het eerst beklommen via het Bietschjoch en de noordgraat. De zuidoostgraat is pas in 1932 voor het eerst beklommen door W. Stösser en F. Kast.

De hele alpiene geschiedenis van de berg is terug te vinden in een uitgebreide ‘bergmonografie’.

De Stockhorn is te beschouwen als een zuidoostelijke uitloper van de Bietschhorn. Een graat van anderhalve kilometer lang met vele torens verbindt deze top (3211 m) met zijn grote broer.

De zuidgraat van de Stockhorn is prima om in te klimmen. Hij is vergelijkbaar met de zuidgraat van de Salbit, maar dan iets langer en afgelegener. Enkele boorhaken vergemakkelijken (helaas) het zekeren. Er moeten vijf torens beklommen worden, waarvan de laatste de moeilijkste is. Afdaling via de (brakke) oostgraat (II).

De zuidoostgraat van de Bietschhorn is een lange klassieke graniettour. Voornamelijk III en IV, sommige passages zijn V. In de route is af en toe een oude mephaak te vinden. Wij vonden de route niet erg vast, zeker daar waar je van de graat af gaat. Het is daarom het beste om niet om de drie laatste grote torens heen te gaan (zoals beschreven in sommige gidsjes), maar direct te beklimmen. Lange aanloop over de uitgeaperde Äusserer Baltschiedergletscher.

Voor de afdaling: de noordgraat of de westzuidwest graat (voor wie een echt lange rondtour wil maken), beide ZS.

Voor wie een daad wil stellen (ondanks de waarschuwingen van locals), hierbij enkele aanwijzingen voor de gecombineerde overschrijding:

• Stockhorn zuidgraat: 4-5 uur, III en IV, enkele passages V.
• Verbindingsgraat tot punt 3535: 4-5 uur, III enkele passages IV.
• Beklimming van de ‘brokkelige torens’: 6-7 uur V-VI, je moet alles vrij klimmen in brokkelig graniet waarin je zelfs geen haken kunt slaan.
• Bietschhorn zuidoost graat, 5-6 uur, IV, enkele passages V.

Reis

Met de trein is Ausserberg goed te bereiken. Alleen moet je ter plekke dan nog vele kilometers over het asfalt afleggen voordat je daadwerkelijk het wandelpad naar het Baltschiedertal kunt oppikken. Wie met de auto is, kan het zichzelf gemakkelijk maken door bij Hotel Bahnhof een vergunning (Bewilligung) te kopen waarmee je naar het begin van het wandelpad kunt rijden om aldaar te parkeren. Het pad loopt vervolgens langs een vrij recent gerestaureerd waterkanaal het eenzame Baltschiedertal in. Respect voor de lokale bevolking die dit ooit met vereende krachten heeft aangelegd. Niet voor mensen met hoogtevrees!

Hutten

De aanloop naar het Stockhornbivak (2598 m) is lang en eindigt in een soort Klettersteig door een steil couloir om op het plateau te komen waar het blikken doosje staat. Reken op 1400 hoogtemeters en vijf uur looptijd vanaf de parkeerplaats. Het bivak is comfortabel en normaal gesproken zou het voorzien moeten zijn van gas om op te koken.

 

De Baltschiederklause ligt op 2783 m. De gastvrijheid en de goede klimmogelijkheden in de buurt maken de Anstieg van 7 à 8 uur zeker goed. Reserveren is in de zomer noodzakelijk. De Zwitserse Alpenclub gebruikt deze hut namelijk om cursussen te geven.

Documentatie

Momenteel is het meest recente klimgidsje de SAC Führer Berner Alpen Band 3 uit 1994. ISBN 3-85902-133-8.

 

Daarnaast is er de Rother Führer: Berner Alpen, Gebietsführer für Wanderer, Bergsteiger und Kletterer uit 1995, geschreven door Werner und Margrit Munter. ISBN 3-7633-2415-1.

Bergmonografie: Bietschhorn, Erbe der Alpinisten, heruitgegeven door Daniel Anker en Maro Volken, AS Verlag Zürich 2004, ISBN 3909111-02-5.

Kaart: Landeskarte der Schweiz, 1268 Lötschental, 1:25.000.