|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Gevaren bij het bergwandelen - de praktijk
Bergwandelen lijkt zo simpel en zo veilig. Wat is er nou gevaarlijk aan gewoon de markeringen volgen?
Meer dan je denkt. Dat blijkt uit de zes praktijkvoorbeelden in dit artikel.
Selfmade bergwandelaars zonder bergwandelopleiding kijken me meestal verbaasd aan als ik vraag of ze het alpiene noodsignaal kennen. ‘Alpiene wat? Nooit van gehoord.’ Toch vinden ze zichzelf meestal wél ervaren, ook al weten ze vrijwel niets van de gevaren van bergwandelen. Zoals een vriend – ik noem hem Kees – die al vijftien jaar naar de Oostenrijkse Karwendel gaat en ervan overtuigd is dat je in korte broek en T-shirt met een metalen staaf in de hand veilig bezig bent op een steil sneeuwveld. Want hij vindt een pickel te duur. Dat aan zo’n staaf het belangrijkste onderdeel ontbreekt om een val te kunnen stoppen, namelijk de doorn, wuift Kees weg.
Bergwandelkunst
Dat je klimmen moet leren is in brede kring geaccepteerd, maar bergwandelen is toch simpelweg de ene voet voor de andere zetten? Daar is geen cursus voor nodig? Niets is minder waar. Veilig bergwandelen is een kunst die veel kennis en vaardigheden vereist. Die leer je níet door je wandelschoenen aan te trekken en te gaan, maar wel door bergwandelen te combineren met het opdoen van kennis en vaardigheden. Door een bergwandelworkshop te volgen bij een van de NKBV-regio’s en een handboek te lezen. En door op stap te gaan met ervaren bergwandelaars.
Download hier het artikel dat verschenen is in Hoogtelijn 2/2010.

Laatste wijziging 08-03-2012
|
|
|