De Schobergroep met zijn meer dan 30 toppen hoger dan 3000 m ligt ten zuiden van het bekende Glocknermassief op de grens van Kärnten en Osttirol in Oostenrijk en vormt een deel van de centrale Alpenkam. De grenzen van het gebied worden gevormd door Möll-Tal in het O, Drau-Tal in het Z, Isel-Tal en Kalser-Tal in het W, en Ködnitz- en Leiter-Tal in het N. Men bereikt het gebied vanuit Nederland per auto het snelst via Salzburg en vervolgens Glockner-Hochalpenstrasse of Felbertauerntunnel. Het gunstigste uitgangspunt is Lienz in Osttirol. Met de trein gaat men via Salzburg en Spittal aan de Drau naar Lienz òf naar Kufstein en dan met de bus via Kitzbühel en Mittersill naar Matrei en vandaar naar het beginpunt van de tocht St. Johann im Walde. Het is een gebied met een nogal ernstig karakter; soms grote puinhellingen, dan weer wat sneeuwvelden en kleine gletsjers, enkele almen, stille Kare en zo nu en dan een bergmeer. Er zijn vrij veel hutten, nagenoeg alle bewirtschaftet, behorend aan OeAV, DAV of NKBV, op niet al te grote afstanden van elkaar en verbonden door goed onderhouden en bewegwijzerde paden. Hierna wordt een huttentrektocht beschreven die langs de zes hutten leidt in het gebied, het stempel van vijf daarvan (gezet in een z.g. deelnemerskaart voor het behalen van het onderscheidingsteken "Schobernadel") geeft de houder reeds het recht zich deze (vergulde) Schobernadel te verschaffen.

Tochtbeschrijving
1. Lienz - Hochschober-Hütte (2322 m, OeAV, 39 plaatsen; 4 à 5 uur) Men gaat eerst per openbaar vervoer naar St. Johann im Walde (Isel-Tal) en van daar met de lift naar Oberleibnig. Van hier in N en O richting (route 914) omhoog in het Leibnitz-Tal en tenslotte vrij steil in zigzags N naar de hut, welke is omgeven door tal van hoge bergen. Eventuele tochten: a. Hochschober (3240 m, ca. 3 uur) via de steile Staniska-Scharte, alleen redelijk ervarenen; b. Rotkofel (2726 m, ca. 2½ uur) via de Mirschbach-Scharte (voor geoefen-den niet moeilijk; bij de Scharte soms steenslag); c. langs een klein meertje naar de Pirnitz-Scharte (2743 m) en naar de Leibnitz-Kopf (2872 m, ca 2½ uur); ook hier soms steenslag.

2. Hochschober-Hütte - Lienzer Hütte (1977 m, OeAV, ca. 100 pl.; 2½ uur) In NO richting omhoog naar het westelijke Leibnitz-Törl (2573 m). Hier komt het uitzicht vrij op de diep-blauwe Gartl-See, waarin de toppen van de bergen zich spiegelen. Even verder bereikt men het oostelijke Leibnitz-Törl (2591 m), tevens het hoogste punt van dit traject. Nu dalend met toenemend uitzicht op de Glödis (3206 m) het Debant-Tal in en naar de hut. Een beklimming van de Glödis is van hier een langdurige en technisch niet eenvoudige zaak.

3. Lienzer Hütte - Wangenitzsee-Hütte (2508 m, NKBV, 83 pl.; 2½ uur) In O en ZO richting matig stijgend over de Zinke-Weg (917) tot de lift van de Wangenitzsee-Hütte. Nu in NO richting verder, vrij steil omhoog naar de Untere See-Scharte (2533 m), waar de blik op Wangenitz- en Kreuz-See vrijkomt. Van hier in ca. ½ uur tussen de beide meren door naar de hut. De ruime, komfortabele hut is zeer wel geschikt om enkele dagen te verblijven.

Eventuele touren:
a. beklimming van de hoogste top van het Schobergebied, de Petz-Eck (3283 m) via de Petzeck-Scharte (steil! 3034 m); totaal 3 uur. Vanaf de Scharte gezicht op Nosberger-Hütte, Glödis en Roter Knopf; b. eenvoudig te bestijgen zijn ook Perschitzscheid (2782 m) en Kruckelkopf (3181 m), beide met fraaie uitzichten (resp. 2½ uur).

4. Wangenitzsee-Hütte - Adolf-Nossberger-Hütte (2488 m, OeAV, 36 pl,; 4½ uur). In NW richting via nr 918 naar de Kreuzsee-Scharte en verder hoog boven het Debant-Tal. Na ruim een uur bij de splitsing òfwel de kortere Holländer-Weg (3½ uur) nemen die door het Perschitz- Kar naar de Hohe Graden-Scharte (2803 m) leidt en door vrij moeilijk terrein voert, òfwel rechtdoor (4½ uur) de Ferdinand-Koza-Weg naar de Niedere Graden-Scharte (2796 m) kiezen. (Van deze Scharte kunt u gemakkelijk de Keeskopf, 3081 m, beklimmen, 1 u.). Van de Scharte wat links houdend langs de Graden-Kees dalend naar de hut, die aan de Grosse Gradensee ligt. Informeer voor het vertrek welke van de twee mogelijkheden de beste is; het kan van jaar tot jaar verschillen.

5. Adolf-Nossberger-Hütte - Elberfelder Hütte (2340 m, DAV, 43 pl.; 4½ uur) Er zijn weer twee mogelijkheden en wel a. over de Klammer-Scharte (2930 m), die deels over de Gössnitz Kees voert (3½ uur); b. over de Horn-Scharte (2958 m), welke het Horn-Kees beroert (4½ u) Beide overgangen zijn niet eenvoudig en het verdient aanbeveling touw, pickel en stijgijzers mee te nemen, soms zijn deze nodig. Informeer weer ter plaatse welke overgang, gelet op de omstandigheden van dat moment, de voorkeur verdient. Meestal zal dit wel de Horn-Scharte zijn. Voor ervarenen eventueel de beklimming van de Roter Knopf (3281 m, op één na de hoogste berg van het gebied; fraai uitzicht), deels met niet geheel eenvoudige klauterij (ca.4 uur) via de zuidoostgraat. Men kan ook de rustige wandeling in NO richting maken naar de Langtaler Seen, drie bergmeren, gelegen hoog boven het Gössnitz-Tal.

6. Elberfelder Hütte - Glorer-Hütte (2642 m, DAV, 40 pl.; ca. 6 uur) Eerst in N en NW richting het Tramer-Kar in over de voortzetting van de Wiener Höhenweg (918) en in ca. 2 uur naar het Kesselkees-Sattel (2996 m) boven de Peischlach-Kees. Onderweg mooi uitzicht op de zeven Klammer-Köpfe en de Horn-Kopf. Vanaf het zadel eventueel naar het Böses Weible (3121 m) met fraai uitzicht op de Glockner; heen en terug ca. 1 uur. Vanaf het zadel naar beneden over de vlakke gletjer, wat rechts houdend, naar de plaats waar men op de zijmorene stapt en het pad naar het Peischlach-Törl (2490 m) zich bevindt. Van dit Törl W om het Kasten-Eck (2824 m) gaande iets stijgend, later N afbuigend naar de hut die op het Berger-Törl is gelegen. Onderweg fraaie uitzichten op de Glockner-groep. (Deze hut ligt eigenlijk reeds in de Glockner-groep en doet daarom niet mee aan de Schobernadelactie). Eventuele touren: a. bestijging van het Kasten-Eck (45 min.) met mooi uitzicht; b. bestijging van de Medel-Spitze (2671 m; ca. 30 min.), eveneens mooi uitzicht o.m. in Kalser Tal.

7. Glorer Hütte - Elberfelder Hütte (2340 m, DAV, 43 pl,; ca. 6 uur) Dit is de omgekeerde route als vermeld onder 6 hiervoor.

8. Elberfelder Hütte - Lienzer Hütte (1977 m, OeAV, ca. 100 pl.; 3½ uur) Langs de Gössnitz-Kees omhoog naar de Gössnitz-Scharte (2737 m) via de Elberfelder Weg (915). Van hier in Z richting langs de hellingen van de Glödis (3206 m) naar de hut; onderweg toenemend uitzicht op het Debant-Tal.

9. Lienzer Hütte - Lienz (ca.670 m, hotels/pens; ca.5 u) Via het Zettersfeld; de Lienzer Höhenweg in Z richting hoog boven het Debant-Tal en in ca. 4 uur naar de nederzettingen op het Zettersfeld boven Lienz, een bekend skicentrum. Onderweg fraaie uitzichten op de Lienzer Dolomiten, later op het Drau-Tal. Het huttenstempel van een der vele berghutten hier is reeds geldig voor de Schobernadel. Dan per lift afdalen naar het uitgangspunt Lienz.

Opmerking
Van de Wangenitzsee-Hütte loopt in Z richting over de Obere See-Scharte (2604 m) het Z deel van de Wiener Höhenweg, grotendeels over de kam van dit deel van het gebergte. Wil men om een of andere reden vanuit de Wangenitzsee-Hütte de tocht afbreken, dan is deze route te prefereren boven de beide andere (die vanuit het Möll-Tal en die vanuit het Debant-Tal) wegens de fraaie uitzichten op de Lienzer Dolomiten. Men komt uit op de Iselsberg, vanwaar men met het openbaar vervoer in Lienz kan terugkeren.

Literatuur

• W. Mair Alpenvereinsführer Schobergruppe, Rother (1979!)
• Osttirol Nord, H. Dumler, Rother Wanderführer
• Osttirol Süd, W. Mair, Rother Wanderführer

Kaarten

• Kompass-Wanderkarte 1: 50.000 nr. 47, Lienzer Dolomiten, Lesachtal.
• Kompass-Wanderkarte  1: 50.000 nr. 48, Kals am Grossglockner.
• Alpenvereinskarte 1: 25.000 nr. 41, Schobergruppe

Alpenvereinskarten zijn verkrijgbaar op het NKBV bureau. Voor het assortiment zie onze webwinkel.

Rev. Nov. 2008