De Oetztaler en de Stubaier Alpen liggen in het Westen van Oostenrijk in Tirol. De scheiding tussen beide groepen verloopt over het Timmelsjoch, een bekende pasovergang. Het bedoelde gebied vormt een deel van de centrale, meestal uit oergesteente bestaande Alpenhoofdkam waarin vele hoge toppen voorkomen (tot meer dan 3700 m hoogte). In deze beschrijving wordt daarvan het middendeel behandeld. De noordzijde van het hier besproken gebied is vanuit Nederland per trein het gemakkelijkst bereikbaar via Innsbruck; vandaar reist men eerst verder met de lokale trein naar Imst en dan met de postbus naar het Oetztal. Indien per auto komt de route via Ulm, Memmingen, Kempten en de Fernpas het meest in aanmerking. De toegankelijkheid van het gebied is uitstekend. Er zijn vele hutten, terwijl er ook uitgebreide verbindingen in de vorm van hoogtewegen en pasovergangen bestaan tussen de hutten onderling, welke meestal van goede markeringen zijn voorzien. Een deel van de verbindingen leidt echter over de gletsjers; deze moeten daarom slechts met een gids worden uitgevoerd. De onderlinge afstand van de hutten is meestal niet groot; de hutten zelf zijn vooral in het hoogseizoen en/of in de weekends wel vaak vrij vol. Trek daarom zaterdags niet naar een volgende hut, maar neem een rustdag. De hutten zijn alle bewirtschaftet en bieden vrijwel steeds een fraai uitzicht op de omgeving; in Zwieselstein (Oetztal, 1472 m) is een DAV-Talherberg met 53 plaatsen (unbewirtschaftet). Zoals duidelijk zal zijn: door de aanwezigheid van gletsjers is het nodig sommige trajecten ofwel met een gids ofwel via de dalen uit te voeren. In het bijgaande toerenplan is steeds de weg door het dal aangegeven waar dat nodig was. De beschreven tocht voert eerst vanuit Obergurgl in het Oetztal naar de in de omgeving liggende hutten in het meest Z gelegen deel van de Oetztaler Alpen, later door de westelijke Stubaier Alpen in N richting tot in de nabijheid van het Inndal. De tocht is in verband met de terreinsgesteldheid geschikt voor bergwandelaars met enige ervaring.

Tochtbeschrijving.
Obergurgl (1927 m,div.hotels/pensions) - Langtalereckhütte (Karlsruher-Hütte, 2438 m, DAV, 44 pl: ca.2½ u). Vanuit het dorp in Z richting, evt. deels met een lift, via route nr.922 omhoog naar de Schönwies-Hütte (2270 m, particulier) en van daar in W, later meer Z richting verder naar het doel, dat fraai is gelegen.

Langtalereckhütte - Hochwildehaus (2883 m, DAV, 78 pl., ca. 2 uur) Men volgt weg nr. 922 in Z, soms W richting; tenslotte langs de O morene van de Gurgl-Ferner naar het doel. Van de hut eveneens naar de graat van de Schwärzenenkamm met fraaie uitzichten. Met gids eventueel bestijgen van Hochwilde (3482 m, heen en terug tot ca. 8 uur) of Karles-Spitze (3465 m, heen en terug tot ca. 7 uur), beide gletsjertoer.

Hochwilde-Haus - Ramolhaus (3006 m, DAV, 64 pl., 2 uur). Met een gids kan men de Gurgl-Ferner oversteken naar het Ramolhaus, van waaruit men evenzeer een fraai uitzicht heeft op het zojuist bezochte gebied. Eventuele beklimming van de Spiegel-Kogel (3426 m) of één der toppen van de Ramol (3428, 3518, 3550 m), alle met gids. Opmerking over het dagtraject : het is veelal ook mogelijk van het Hochwildehaus via de Langtalereckhütte het Ramolhaus te bereiken via een slechte route onder de tong van de Gurgler-Ferner door; deze route leidt echter tot aanzienlijk hoogteverlies.

Ramolhaus - Hildesheimer Hütte (2896 m, DAV, 110 pl., ca. 8 uur) Afdalen via nr. 902 naar Obergurgl (ca. 2 uur) en per openbaar vervoer naar Sölden (1367 m). Nu in O richting via het Windachtal (deels over de rijweg) eerst vrij vlak, later via route nr. 102 (Aschenbrenner-Weg) omhoog naar het doel ( 5 uur vanaf Sölden). Men bevindt zich nu in de Stubaier Alpen. Eventueel met gids naar de Schaufel-Spitze (3333 m), Zuckerhüttl (3507 m) of via Bildstock-Jöchl 3144 m) naar de Dresdener-Hütte (2302 m, DAV, 270 pl.).

Hildesheimer Hütte - Siegerland Hütte(2712 m, DAV, 90 pl: 4 uur) De route leidt in ZO richting via nr.140, waarbij men soms over een gletsjertong moet. Onderweg mooie uitzichten. Indien voldoende tijd kan men onderweg de Gaiszkogel (3129 m) beklimmen, een uitzichtpunt.

Siegerland-Hütte - Winnebachseehütte (2362 m, DAV, 30 pl; 7/8 uur) Men daalt af via nr. 27 later nr. 102 naar Sölden (ca. 3½ u). Hier met het openbaar vervoer daluitwaarts naar Längenfeld; hier het zijdal in naar Gries (Sulztal; 1592 m). Van hier te voet in NO richting via route nr. 141 in het Winnebachtal omhoog naar de hut (2 uur) die aan het gelijknamige meertje is gelegen. Het is een zeer kleine hut en men doet er goed aan het hoogseizoen en/of de weekends te vermijden; overweeg eventueel in het dal te overnachten en dan rechtstreeks via de Winnebachseehütte naar het doel van de volgende dag te gaan.

Winnebachseehütte - Westfalenhaus (2273 m, DAV, 55 pl.; 3 uur) Van de hut aanvankelijk in N en NO richting via nr. 141 naar het Winnebach-Joch (2788 m), waarbij men vrij steil langs de N-zijde van de gletsjer omhoog gaat. Aan de andere zijde via de linker morene afdalen en niet rechtstreeks via het sneeuwveld. Men kan vanuit de hut een bezoek brengen aan de Längentaler Ferner. De omringde bergen zijn moeilijk te bestijgen.

Westfalenhaus - Neue Pforzheimer Hütte(2308 m, DAV, 62 pl; 6½ uur) De rechtstreekse verbinding over de Zischgen-Scharte is een gletsjertour en daarom minder geschikt; men neemt daarom route 141 weer op naar Praxmar en gaat van daar over het Sattel-Joch (2734 m, nr.144) tot slot iets stijgend, naar het doel, na bij de Hintere Gleirsch-Alm de linker aftakking te hebben genomen. Ook hier zijn de omringende bergen meestal vrij moeilijk te bestijgen.

Neue Pforzheimer Hütte - Gubener Hütte (Schweinfurter Hütte, 2034 m, DAV, 74 pl.; 3½ uur) Via route nr. 145 in W richting naar het Gleirsch-Joch (2750 m) en door het Zwieseltal naar het doel. Van hier eventueel de Peistakogel (2643 m) met goed uitzicht.

Gubener Hütte - Dortmunder Hütte (1948 m, DAV, 77 pl., 05529/202; 4 uur) Het doel wordt bereikt via route nr. 146 in N richting over de Finstertaler Scharte (2779 m) en langs de vrij grote Finstertaler Stauseen. De hut ligt in het dorpje Kühtai en is per auto bereikbaar. Van hier met openbaar vervoer in korte tijd naar het Inndal via het Sellraintal (richting Innsbruck) of via het Stuibental (richting Imst).

Opmerkingen
a. Verlenging van de tocht is mogelijk door van het Westfalen-Haus de tocht in O richting te vervolgen. Men daalt dan af naar Lisens in het gelijknamige dal, overnacht er eventueel en gaat dan via route nr. 932 over het Horntaler Joch (2819 m) naar de Frans-Senn-Hütte (2144 m, OeAV, 226 pl. 05226/218). Hiervoor is vanaf Lisens minstens 5 uur nodig; de route is niet eenvoudig. Zie verder ook het inlichtingenblad "Touren in de Stubaier Alpen" = nr. 107. Wil men de tocht verkorten, dan zijn er verschillende mogelijkheden. Men kan bij voorbeeld het Ramolhaus overslaan en rechtstreeks naar de Hildesheimer Hütte gaan vanuit het Hochwildehaus. Een tweede mogelijkheid is de Siegerland-Hütte niet aan te doen. Heeft men slechts enkele dagen de tijd, dan is ofwel een bezoek aan Langtalereckhütte en Hochwildehaus ofwel de korte trektocht als beschreven in de nummers 6 t/m 10 wellicht het aantrekkelijkst.

• Oetztaler Alpen,  H. Klier, Alpenvereinsführer Rother
• Oetztaler Alpen, H. Klier, Gebietsführer (Rother 1997)
• Oetztal, H. Klier, Rother Wanderführer
• Stubaier Alpen, alpin : Alpenvereinsführer für  Hochalpenwanderer und Bergsteiger,W. Klier, Rother

• Kompass-Wanderkarte 1:50.000 nr. 43, Oetztaler Alpen
• Kompass-Wanderkarte 1:50.000 nr. 35, Telfs. Kühtai, Sellraintal
• Kompass-Wanderkarte 1:30.000 nr. 035, Vorderes Oetztal
• Kompass-Wanderkarte 1:25.000 nr.  042, Inneres Oetztal-Gurgler Tal-Venter Tal-Pitztal
• Alpenvereinskarte 1: 25.000 nr. 30/1, Gurgl
• Alpenvereinskarte 1: 25.000 nr. 31/1, Hochstubai
• Alpenvereinskarte 1: 25.000 nr. 31/2, Sellrain

Alpenvereinskarten zijn verkrijgbaar op het NKBV bureau. Voor het assortiment zie onze webwinkel.