De Karawanken omvatten dat deel van de zuidelijke kalkalpen dat, omsloten door Drau en Save, het grensgebied vormt tussen Kärnten (Oostenrijks zuidelijkste Bundesland, hier meestal Karinthië genoemd) en Slovenië. De hoogste berg ervan, de Hochstuhl, is 2238 m hoog. De keten verloopt in hoofdzaak van Oost naar West en is deels vertakt. Over de zuidelijke keten, die slechts op één plaats door een dal doorsneden wordt, verloopt de grens; de noordelijke keten is op meerdere plaatsen door rivierdalen onderbroken. Vooral van de Zuidketen zijn de noordhellingen vaak steil en afgebrokkeld; de Zuidhellingen zijn minder steil en veelal met gras begroeid. Men vindt, typerend voor een kalkgebied, op grotere hoogte vrijwel geen water; dit is dus altijd meenemen!!! De zuidelijke keten, die toeristisch het interessants en beter ontsloten is, is vanuit Slovenië het gemakkelijkst toegankelijk. Vanuit Mojstrana, Jesenice, Zirovnica, Trzic en enkele plaatsjes ten Oosten van de Steiner Alpen (Kamniske Alpe) lopen de voornaamste toegangswegen. Er zijn tal van goeddeels nieuwe hutten, alsook goed onderhouden paden met uitstekende markeringen. De "Transverzale Alpenweg", een hoogteweg die dit gebied van Oost naar West doorkruist, biedt een unieke gelegenheid deze zijde van de bergen te leren kennen. Toch zal het Oostenrijkse deel van de Karawanken de meeste bergklimmers veel en veel meer aanspreken. Omdat de dalen van Drau en Save slechts 400 m hoog liggen, maken de bergen vooral met hun noordhellingen veel indruk. Via de doorbraken in de noordelijke keten is de toegang tot de zuidelijke keten vanuit het Klagenfurter bekken meestal zeer schilderachtig, het aantal mogelijkheden voor tochten daardoor zeer groot. Zowel wandelaars als klimmers kunnen er hun hart ophalen, terwijl ook de natuurliefhebbers er aan hun trekken kunnen komen. Er zijn geen lange doorgaande Höhenwege in het oostenrijkse deel van het gebergte, men moet af en toe afdalen. Er zijn enkele Alpenvereinshutten en andere steunpunten, de markeringen van de paden zijn voldoende tot goed. De grens mag in het algemeen slechts overschreden worden bij de officiële doorlaatposten. Oostenrijkse staatsburgers mogen dit ook tijdens bepaalde, ter plaatse met borden aangegeven beklimmingen op Sloveens gebied. In de praktijk wordt als gunst deze laatste mogelijkheid ook van toepassing verklaard voor personen van sommige andere nationaliteiten, waaronder de nederlandse en de belgische. Men neme evenwel altijd de passen mee en wees erop bedacht dat onverwachte controles kunnen plaatsvinden. Enkele van de vele mogelijke bergwandelingen die door weinig geoefenden zonder veel bezwaar gemaakt kunnen worden zijn de volgende.

Tochtideeën
1. Naar de Mittagskogel-Hütte (ook Berta-Hütte genoemd; 1566 m, OeAV, 39 plaatsen, 3 uur) eventueel ook per auto over een moeizaam te berijden weg vanaf Ledenitzen (Zuidoostelijk van Villach en de Faaker See) te bereiken. Van hier te voet in 2 uur naar de top van de 2143 m hoge Mittagskogel; schitterend uitzicht op de Sloveense Julische Alpen en op het westelijke deel van het Klagenfurter bekken. Van de hut in circa ½ uur op de Kleine Mittagskogel (1738 m), met uitzicht op het Klagenfurter bekken.

2. Mittagskogel-Hütte - Klagenfürter Hütte (1660 m, OeAV, 61 pl.) Naar de Klagenfürter Hütte via het Bärental. In Feistritz a/d Drau geeft het Bärental toegang tot het hoogste deel van de Karawanken met als culminatie punt de 2238 m hoge Hochstuhl. Men kan het Bärental over een tenslotte slechte weg berijden tot de Johannsenruhe (1220 m), vanwaar het nog 1½ uur te voet is naar de Klagenfurter Hütte op de Matschacher Alm. De hut is een zeer geschikte basis voor het uitvoeren van enkele top beklimmingen. De huisberg, Gaisberg of Kosiak geheten (2016 m), ruim 1 uur van de hut, biedt een uitzicht op het centrale deel van het Klagenfurter bekken met o.m. de Wörthersee. Toegangspad over de grashellingen aan de noordzijde van de hut. Via het Bielschitza-Sattel (grens) en ca 300 m over Sloveens gebied naar de weer in Oostenrijk gelegen Bielschitza (1955 m) met uitzicht op het Bodental. Vanuit dit zelfde zadel, eveneens over sloveens gebied (grensoverschrijding in het algemeen mogelijk; zie hiervoor) door een enorm Kar naar de hut Presernova Koca (2193 m, PZS, 28 pl) op de Kleinstuhl (2 u) en van hier in 10 minuten op de Hochstuhl met fraaie uitzichten op Julische Alpen en Klagenfurter bekken. Voor hen die enige klimervaring hebben is er vanaf een punt in de omgeving van de Johannsenruhe een aardige Klettersteig (nr 66) welke rechtstreeks door de Noordwand naar de top van de Hochstuhl leidt (circa 3 uur). Men moet "schwindelfrei" zijn; er zijn op enkele plaatsen pennen en Drahtseile. Voor het overige: zeer "leichte Kletterei". Men kan terugkeren over de hiervoor beschreven route.

3. Naar de Klagenfurter Hütte via het Bodental. Het volgende grote dal is het Loibltal dat eindigt bij Loiblpas en Loibltunnel, een bekende overgang naar Slovenië. In dit dal vormen de Tscheppaschlucht met zijn watervallen en stroomversnellingen, alsmede de fraaie Tschaukowaterval de bezienswaardigheden. Eén der mooiste zijdalen in dit gebied, het Bodental, takt hier af naar het westen. Vanaf het punt in dit laatste deel tot waar men hoog kan rijden is het dan ½ uur wandelen naar de Märchenwiese (1116 m), een grote almweide omgeven door hoge sparren en de zeer steile wanden van de Vertatscha.Van hier in 1 u naar de Ogris-Alm (water aanwezig) en over het Matschacher Sattel eveneens naar de Klagenfurter Hütte (nogmaals 1 uur).

4. Naar de Ferlacher Horn (1840 m) komt men het gemakkelijkst eveneens via het Loibltal dat men volgt tot even voorbij Gasthaus Deutscher Peter. Van hier te voet in 3 uur naar de top. Zeer fraai uitzicht over Ferlach en het dal van de Drau, dat hier Rosental heet.

5. Naar het Koschuta Haus (1288 m, Naturfreunde, 60 pl.). In de buurt van Zell-Pfarre, 30 km ten ZO van Klagenfurt, dus weer een dal verder, zijn eveneens aardige wandelingen mogelijk. Het met de auto bereikbare Koschuta-Haus (laatste deel Mautstrasse) is een goed uit-gangspunt voor het beklimmen van de Koschuta (2136 m), circa 3 uur. Het pad stijgt vrij sterk, maar krijgt dan het karakter van een Höhenweg. Voorbij een Klettergarten gaat het rechtsaf sterk omhoog en in een kloof zijn enkele Drahtseile nodig ("Mühsam") waarna de grens wordt bereikt. Nu gemakkelijker langs de graat omhoog naar de top. Ook op deze berg is de beloning groot in de vorm van de zeer fraaie uitzichten naar Noord en Zuid.

6. Naar de Hoch-Obir (2142 m) komen we enkele kms van Zell Pfarre in oostelijke richting gaande, waar we kunnen rijden tot het Schaidasattel(1070 m). Van daar over de Simon-Rieger Steig naar de top van de Hoch-Obir(3 u).Dit is de hoogste top van de N-keten; deze torent als een bastion uit boven het O-deel van het Klagenfurter bekken met zijn vele kleine en grotere meren. Men moet water meenemen op deze tocht. Het verwoeste Bainer-Schutzhaus is nog steeds niet herbouwd en er zijn geen bronnen onderweg. Wel ligt op de O-helling van de berg op 1600 m hoogte de Eisenkappler Hütte, vanwaar men eventueel verder kan afdalen naar Eisenkappel, gelegen aan de Vellach welke ontspringt in de Steiner Alpen in Slovenië. Men kan van de Eisenkappler Hütte ook rechtstreeks terug naar het Schaida-Sattel.

7. Naar de Petzen (2114 m). De bergen worden naar het oosten wat lager, maar verheffen zich ten Z van Bleiburg nog eenmaal tot circa 2100 m hoogte, de kam van de Petzen. Een groot deel van de beklimming bespaart men zich (tot 1600 m) door gebruik van de berglift. Via het zadel (grens) en een klein deel over Sloveens gebied bereikt men in circa 1½ uur de top; uitzichten over het oostelijk deel van Kärnten en over het deel van Slovenië ten O van de Steiner Alpen. Door zijn wat excentrische ligging en landschappelijk iets minder aantrekkelijke omgeving alsmede het ontbreken van een echte AV-hut als steunpunt trekt dit gebied minder bezoekers dan de eerder vermelde gebieden.

Ook in de niet met name genoemde gebieden kan men tal van interessante wandelingen maken, iets waarbij de Führer van bijzonder veel nut kunnen zijn.

Literatuur

• F. Zopp, Führer durch die Steiner Alpen, Band I (Johannis Heyn)
• Grieben Reiseführer, Band 210, Kärnten

Kaarten

• Freytag/Berndt-Karte 1: 50.000 nr. 233, Kärtner Seeen
• idem 1: 50.000 nr. 234, Klopeiner See - Klagenfurt
• idem 1: 50 000 nr. 232, Klopeiner See/Turner See
• Freytag/Berndt-Karte 1:100.000 nr. 47, Ostkarawanken und Steiner Alpen
• Kompass-Wanderkarte 1: 50.000 nr. 65, Klopeiner See,