Oostenrijks hoogste berg, de 3797 m hoge Grossglockner, ligt in een berggebied, dat ook voor ervaren bergwandelaars nogal moeilijk is, maar dat hen via de beschreven routes toch veel schoonheid zal kunnen schenken. Dit gebied, het hartstuk van de Hohe Tauern, is uit Nederland het best bereikbaar via Kufstein en Zell am See.

De oostelijke begrenzing van het gebied wordt gegeven door de beroemde Grossglocknerstrasse die elk jaar honderdduizenden toeristen trekt. De overige begrenzingen worden gevormd door Salzachtal, Stubachtal, Dorfertal, Ködnitztal en Leitertal. Er zijn vele hutten, die alle bewirtschaftet zijn in de zomermaanden. Sommige daarvan zijn in het hoogseizoen vaak vol, zodat men ook in dit gebied 's morgens vroeg op pad moet gaan naar de volgende hut, en dat bij voorkeur buiten de weekends. De routes zijn in het algemeen goed gemarkeerd, de paden goed onderhouden. Het is mogelijk het gehele gebied te omcirkelen op huttenpaden en op hoogtewegen, zij het lang niet altijd even gemakkelijk. Verkortingen en verlengingen van de toer zijn mogelijk.

Tochtbeschrijving
Als uitgangspunt voor de beschreven rondtour is gekozen het plaatsje Fusch (811 m) in het gelijknamige dal aan de oostzijde van het massief, dat aan de Grossglocknerstrasse ligt en gemakkelijk per openbaar vervoer of met de auto bereikt kan worden.

1. Fusch - Gleiwitzer Hütte (DAV, 2175 m, 85 plaatsen; 4 uur). De route loopt via het Hirzbachtal aanvankelijk door bos, later over almen naar de grote Hirzbachalm. Dan met vele zigzags W omhoog naar de hut. Een mooie uitzichtsberg is hier de Imbachhorn (2740 m, 1½ uur) ten N van de hut en bereikbaar via de beide Brandlscharten.

2. Gleiwitzer Hütte - Berghaus Mooserboden (TVN, 2040 m, 100pl., 5½ uur). De route verloopt over de Gleiwitzer Höhenweg, die niet geschikt is voor ongeoefenden. Men gaat via Untere en Obere Jägerscharte in ZW richting (enkele Sicherungen op dit traject) en komt, onder de Kempsenkopf (3090 m) langsgaande, hoog boven het stuwmeer van de Wasserfallboden uit. Nu sterk dalen over de Hausebenrug tot ca 2300 m en dan afdalen langs de flanken van de berg tot de hut, die aan het grote stuwmeer Mooserboden is. Dit is geen eenvoudige tocht, speciaal niet als er verijzing mocht optreden in de omgeving van het Spitzbrett, d.i. het deel tussen de beide Jägerscharten. Het Adolf Schärfhaus is geen Alpenvereinshut en men heeft er dus geen voorrang of redukties.

3. Berghaus Moosboden - Rudolfshütte (OeAV, 2352 m, 218 pl.; 6 uur). Van de hut langs de oostoever van de Mooserboden door de z.g.Wintergasse omhoog naar het Kapruner Törl(2639 m) Aan de andere zijde eerst steil dalen; dan over de met veel puin bedekte resten van de Törlkees (ca 2350 m). Nu over de z.g. Eisbichl (een uitloper van de Hiffelwände) omhoog, een aan de westkant verder omlaag tot ca. 2000 m hoogte, waar de Tauernmoosbach wordt overgestoken. Nu wat meer Z de Stiege op en via W en N naar de hut. De Rudolfshütte is gelegen aan de Weisssee en is het grote, centrale alpine trainingscentrum van de Oesterreichischer Alpenverein.

4. Rudolfshütte - Kalser Tauernhaus (OeAV, 1756 m, 50 pl.; 3½ uur). Van de hut in Z richting omhoog naar de Kalser Tauerntörl (2513 m). Aan de zuidzijde eerst steil, later vlakker door het Dorfertal naar de hut.

5. Kalser Tauernhaus - Stüdl Hütte (DAV, 2802 m, 70 pl.; 4 uur). Van de hut daluitwaarts met fraaie uitzichten richting Kals, tot de Mairalm. Hier O boven de Daberklamm langs het Teischnitztal inbuigen en wisselen naar de Z oever van de Teischnitzbach, eerst door bos stijgend tot hoog boven het dal. Tussen Roter en Blauer Wand door naar de hut.

6. Stüdl Hütte - Salm Hütte (OeAV, 2644 m, 59 pl.; 5 uur). Van de hut volgt men de Johann Stüdlweg, langzaam stijgend tot de Pfortschwinkel, een eind voorbij de 2e Seilbahn, is bereikt. (Van hier kunnen goed geoefenden de Pfortschscharte (2825 m) beklimmen, zeer steil vrijwel rechtstreeks naar de Salmhütte leidend). Nu Z naar de schouder van de Modl-Spitze (2678 m), vanwaar de Glorerhütte (DAV, 2642 m, 40 pl.) in korte tijd kan worden bereikt (tot hier in ca 3½ uur). Nu eerst tamelijk vlak N naar de Glatschneid-Höhe die overschreden wordt. Aan de andere zijde eerst N, dan geleidelijk ZO en bovenlopen van de beken kruisend iets stijgen naar de hut.

7. Salm Hütte - Heiligenblut (1270 m, vele pensions en hotels; 4 uur). Van de hut afdalen naar de Leiterbach. Bij de monding van het Leitertal in het Mölltal over de beek rechtsaf naar Heiligenblut, eerst over het pad, later over een rijweg. Heiligenblut is een nogal toeristische plaats; combineren met het volgende traject is daarom mogelijk.

8. Heiligenblut - Fuscher Törl Haus (part., 2404 m, 30 pl.; 3½ uur). Van Heiligenblut met de Scharecklift naar boven (2600 m); vrij vlak via Mauskarscharte en Rossköpfl naar de Hochtor boven de Glocknerstrasse. Van hier over de voetpaden die deze weg vergezellen via het Mittertörl dalen naar de hut (men heeft er geen reducties etc,).

9. Fuscher Törl Haus - Fusch a/d Grossglocknerstrasse (811 m, enige hotels en pensions; 4½ uur). Van de hut, soms de rijweg kruisend, afdalen richting Wirtshaus Hochmais. De beste wandelweg loopt echter aan de westzijde van de Fusscher Ache; zo mogelijk oversteken en via Ferleiten afdalen naar Fusch, deels over smalle wegen met weinig verkeer.

10. Een mogelijke uitbreiding in het begin van de beschreven route is de volgende: Gleiwitzer Hütte - Kesselfall Alpenhaus (part., 1068 m, 105 pl.; 4½ uur). Van de hut in NW richting naar de Südliche Brandlscharte(2371 m) en de Rosskopf(1999 m). Hierna wat moeizaam en steil afdalen over de Harleitenalm in de gelijknamige Graben. Langs de rijweg omhoog naar de hut. Van deze hut naar de Rudolfshütte (zie ook 3) over de Krefelder Weg: dit is een zware tocht van ca 8 uur, die geoefendheid en wat klimwerk onderweg verlangt.

11. Van de Rudolfshütte kan men de tocht gemakkelijk uitbreiden tot het Z deel van de Granatspitzgruppe en wel als volgt: Rudolfshütte - Sudetendeutsche Hütte (DAV, 2650m, 40 pl. 6½ uur), via een nogal eenzame route, deels met steenmannen gemarkeerd en bekend als de Silesiaweg; het laatste deel loopt samen met de route van het Kalser Tauernhaus naar de hut. Na deze samenkomst omhoog, over het zadel (2848 m) en de firn van de Gradtkees en afdalen naar de hut. Van deze hut (met uitzicht op het Isel Tal) loopt de route via een hoogteweg naar het Kals/Matreier Tauern Haus (part,2207 m,23 pl; 4½ u) met zeer fraaie uitzichten; onderweg zijn Stahlseilsicherungen. Van deze "Sudetendeutsche Höhenweg" is de Westvariante de lichtste (I+ van de Alpenskala, d.w.z. klimervaring nodig). Van het Kals/Matreier Tauernhaus naar de Stüdlhütte (zie ook 5) voert de route eerst bergaf in de richting Kals via de Raseckgraben. Men doet het beste reeds vrij vroeg naar het N af te buigen en via Grossdorf en Burg de weg door het Teischnitztal te vervolgen als onder 5.

Ook in de omgeving van de Grossglocknerstrasse is een variant mogelijk; rekent u dan wel op volle hutten en vele toeristen. Men gaat dan van de Salm Hütte naar het Glocknerhaus (OeAV, 2132 m, 95 pl.; 4½ uur) via het Leitertal. Deze hut is gelegen aan de drukke rijweg, heeft fraaie uitzichten op Grossglockner, Pasterze en Margaritzestausee. Van hier via een meest beneden de rijweg verlopend pad, later op de Gamsgrubenweg in NW richting naar de Hoffmannshütte (OeAV, 2442 m, 100 pl,; 3 uur). Van de hut zegt men terecht, dat deze een "herrliche Lage" bezit. Uniek uitzicht op omgevende bergen en gletsjers.

• Osttirol Nord : Matrei, Kals, Virgen- und  Defereggental, H. Dumler, Rother Wanderführer
  
• Glockner-Region : Heiligenblut - Mölltal -  Kreuzeckgruppe, W. Mair, Rother Wanderführer
  
• Trekkingführer Hohe Tauern, J.& M. Dobnig, (Tyrolia)
  
• Alpenvereinsführer  Glocknergruppe und Granatspitzgruppe (Rother)
  

• Kompass Wanderkarte 1:50.000 nr. 39, Glockner Gruppe Zell am See
  
• Alpenvereinskarte 1:25.000 nr. 39, Granatspitz Gruppe
  
• Alpenvereinskarte 1:25.000 nr. 40, Glockner Gruppe
  

Alpenvereinskarten zijn verkrijgbaar op het NKBV bureau. Voor het assortiment zie onze webwinkel