“Het moment van rust eindigt abrupt. Het idee van anderen helpen verdwijnt, jezelf redden is de enige optie. Voor ik het weet voel ik de druk op mijn linkerbeen opbouwen. Het blok waar Corina aan hangt kantelt eerst naar voren, maar nu ook naar rechts, precies waar ik sta. De angst om mee naar beneden te gaan… Het moment van twijfel, ga ik mee? 

In paniek trek ik mijn voet uit het gruis onder de steen, die doorschuift. Naar rechts, ik wil alleen naar rechts, daar is het veilig. Sjoerds hand, stenen boven me, laat het alsjeblieft niet nog een keer gaan! Eén beeld van het gebeuren achter me, Corina en haar broer, nekken die naar voren klappen door de stenen die ze over zich heen krijgen. David heb ik met Tijn zien wegspringen, laat hem hier komen. Als David er is, is het goed. Ik wil nu niet eindigen! Opeens is hij naast Sjoerd, zegt hem ruimte te maken en trekt me omhoog…”

Download hier het artikel dat verschenen is in Hoogtelijn 3/2010.